Inhoudsopgave Little month of Saint Joseph
Maar toen Herodes gestorven was, zie, een Engel des Heren verscheen in de slaap aan Jozef in Egypte en zei: Sta op, neem het Kind en Zijn Moeder en ga naar het land Israël; want zij die het Kind naar het leven stonden, zijn gestorven. (Matteüs 2:19-20)
Dagen, weken, maanden en jaren verstrijken, en de verwachte Engel verschijnt niet opnieuw. Wat als er slechts sprake is geweest van een begoocheling? Zou het niet verstandig zijn zich blijvend in Egypte te vestigen? Ongetwijfeld zeiden de Joden, zo talrijk in dat land, dikwijls tot Jozef: volg ons voorbeeld; ook wij hebben ons land en de heilige stad van David verlaten; zoals gij keren ook onze harten onophoudelijk naar de Tempel van onze God; maar niettemin hebben wij ons verblijf in dit vriendelijke land gevestigd.
Jozef leeft voort van dag tot dag, steunend op de belofte van de Engel en wachtend op zijn terugkeer. Laat ons oppassen ons niet te zeer te hechten aan plaats, werk of bijzondere bezigheid. Laat ons bereid zijn alles te verlaten zodra door de stem van een engel, zichtbaar of onzichtbaar, door de stem van een overste, door de kracht der omstandigheden of door een innerlijke ingeving wij tot een andere taak of een andere werkkring worden geroepen.
Gij hebt een plan opgevat, een werk begonnen, een staat van leven omhelsd, een deugd beoefend, een genade gevraagd, gedreven door een ingeving die gij goddelijk achtte. En nu zijn jaren voorbijgegaan zonder dat er licht van boven verscheen; geen van uw verwachtingen is verwezenlijkt. Uw arbeid, uw inspanningen, uw gebeden lijken vruchteloos; gij begint te vrezen dat gij het slachtoffer van een illusie zijt geweest of een droom voor een ingeving hebt gehouden. Ach neen, het was geen droom. Op het ogenblik dat God het wil, zal het licht verschijnen.
Blijf trouw, ook wanneer God schijnt te zwijgen.
De verlaten pelgrims
Cécile Portaro en enkele van haar gezellinnen maakten een bedevaart naar Notre-Dame-de-Drépane in Sicilië. De boot die hen moest terugbrengen vertrok zonder hen, en zij bleven achter, ver van Palermo en zonder onderdak voor de nacht. Groot was de ontsteltenis van het kleine gezelschap. Cécile riep de heilige Jozef aan, en bijna onmiddellijk verschenen een oude man en een kind; de eerste, bewogen door de angst van de vrome maagd, bood aan hun de weg te wijzen, en het kind nam hun schaarse bagage op zich.
Cécile zei: Goede man, zeker heeft de heilige Jozef u gezonden; maar wij hebben nog een lange weg te gaan. De oude man antwoordde: Waarheen? Cécile zei: Naar Palermo, Rue Saint Joseph. De oude man hernam: Dat is mijn straat. En zij vervolgden hun weg.
Zodra de kleine karavaan de plaats van bestemming had bereikt, zette de oude man de bagage neer. De reizigers wilden hem bedanken, maar zowel de oude man als het kind waren verdwenen, en Cécile was overtuigd dat het niemand anders waren dan de heilige Jozef en het Kind Jezus.