8 augustus – H. Johannes Maria Vianney, belijder † 1859
Johannes Maria Vianney werd op 8 mei 1786 geboren te Dardilly, in het bisdom Lyon uit arme ouders. Zijn jeugd viel in de jaren van de Franse Revolutie, toen katholieken werden vervolgd en de uitoefening van de katholieke eredienst verboden was. Priesters moesten in het geheim de H. Mis opdragen. Reeds vroeg verlangde hij naar het priesterschap. Zijn gebrekkige vooropleiding en vooral zijn grote moeite met het Latijn maakten zijn studie buitengewoon zwaar, maar met de hulp van de heilige priester Charles Balley kon hij zijn roeping volgen. Op 13 augustus 1815 werd hij te Grenoble tot priester gewijd.
In 1818 werd hij naar het kleine dorp Ars gezonden. Daar begon het werk waaraan zijn naam voor altijd verbonden zou blijven. Door prediking, catechismusonderricht, gebed, strenge boete en bovenal een onvermoeibare bediening van het sacrament van de biecht herstelde hij het godsdienstig leven in zijn parochie. Zijn faam verspreidde zich ver buiten Ars. Jaarlijks kwamen duizenden mensen naar het dorp om bij hem te biechten, zijn raad te vragen of zijn catecheses te horen. In zijn laatste levensjaren bracht hij dagelijks vele uren in de biechtstoel door. Zijn leven was getekend door buitengewone versterving en een innige liefde tot het Allerheiligste Sacrament. Hij werd tevens jarenlang gekweld door hevige aanvallen van de duivel, die hij eenvoudig de Grappin noemde. Ondanks zijn grote bekendheid bleef hij verlangen naar stilte en afzondering. Meer dan eens trachtte hij Ars te verlaten om zich geheel aan gebed en boete te wijden, maar telkens keerde hij naar zijn parochianen en pelgrims terug. Uitgeput door zijn arbeid stierf de Pastoor van Ars op 4 augustus 1859. Paus Pius X verklaarde hem in 1905 zalig. Paus Pius XI sprak in 1925 zijn heiligverklaring uit en stelde hem later tot patroon van alle parochiepriesters. H.Johannes Vianney, pastoor van Ars, O.P.N.
Almachtige en barmhartige God, die de heilige Johannes Maria hebt doen uitmunten door herderlijke ijver en standvastige liefde tot het gebed en de boetvaardigheid, wij smeken U geeft dat wij door zijn voorbeeld en voorspraak de zielen van onze broeders winnen voor Christus, en met hen de eeuwige glorie mogen verwerven. Door dezelfde J. Chr. O. H. Amen
De laatste uren van de heilige pastoor van Ars
Op 2 augustus, het feest van de H. Alfonsus de Liguori, ontving hij de laatste sacramenten. Toen het kleine klokje buiten begon te luiden om de komst van het Allerheiligste aan te kondigen, kwamen de tranen in zijn ogen. Ik geloof dat de goede God komt, zei hij zacht. De kerkklokken begonnen te luiden en buiten knielde de menigte neer. Abbé Toccanier bracht het Viaticum. Toen het Allerheiligste de kamer binnenkwam, richtte de stervende zich met inspanning op, vouwde de handen en ontving zijn Heer met een uitdrukking van diepe vrede. Daarna ontving hij het heilig Oliesel. Hij volgde de gebeden aandachtig en antwoordde zolang zijn krachten het toelieten.
Zijn toestand werd intussen snel slechter. De hitte was drukkend en een hevig onweer naderde. De ramen van het kleine vertrek stonden open, terwijl buiten op het plein de mensen in stilte bleven wachten. Op 3 augustus kwam de bisschop van Belley naar Ars. Toen hij het bed naderde, opende de pastoor de ogen en herkende hem. De bisschop sprak enkele woorden tot hem en vroeg om zijn zegen. De stervende glimlachte zwak. Daarna zonk hij weer terug in de stilte die hem steeds meer omgaf.
In de nacht van 3 op 4 augustus werd zijn ademhaling moeilijker. Catherine Lassagne, broeder Jérôme, abbé Toccanier en enige anderen waren in zijn nabijheid. De gebeden voor de stervenden werden begonnen. Buiten barstte het onweer los. Regen stroomde neer over het dorp dat wekenlang onder de zomerhitte had geleden. Tegen twee uur in de morgen werd het duidelijk dat het einde nabij was. Zonder doodsstrijd, zonder beweging en bijna zonder dat de aanwezigen het bemerkten, hield hij op te ademen. Het was donderdag 4 augustus 1859. De pastoor van Ars was drieënzeventig jaar oud.
Dit is het slot van het prachtige heiligenleven De Pastoor van Ars door Emile Erens. U kunt het volledige boek hier lezen.