21 augustus – H. Johanna Francisca de Chantal, weduwe † 1641
Johanna Francisca Frémyot de Chantal werd te Dijon in Bourgondië uit adellijke ouders geboren en gaf reeds van haar kinderjaren af duidelijke tekenen van haar toekomstige grote heiligheid. Men verhaalt dat zij, toen zij nog slechts vijf jaar oud was, een calvinistisch edelman door krachtige bewijsgronden, ver boven haar leeftijd, tot zwijgen bracht. Toen hij haar een klein geschenk aanbood, wierp zij dit onmiddellijk in het vuur en zei: Zo zullen de ketters in de hel branden, omdat zij Christus niet geloven wanneer Hij spreekt. Toen zij haar moeder verloor, stelde zij zich onder de hoede van de Maagdelijke Moeder Gods en zond zij een dienstmeisje weg dat haar tot liefde voor de wereld trachtte te verleiden. In haar gedrag was niets kinderachtigs. Zij schuwde de wereldse genoegens en, verlangend naar het martelaarschap, wijdde zij zich geheel aan godsdienst en godsvrucht. Haar vader gaf haar ten huwelijk aan de baron de Chantal en in deze nieuwe levensstaat streefde zij naar de beoefening van iedere deugd en legde zij zich erop toe haar kinderen, haar dienaren en allen die onder haar gezag stonden in geloof en zeden te onderrichten. Haar milddadigheid in het lenigen van de noden der armen was zeer groot en meer dan eens vermenigvuldigde God op wonderbare wijze haar voorraad levensmiddelen. Daarom beloofde zij nooit iemand af te wijzen die haar in de Naam van Christus om een aalmoes vroeg. Nadat haar echtgenoot tijdens de jacht om het leven was gekomen, besloot zij een volmaakter leven te omhelzen en verbond zij zich door een gelofte van kuisheid. Niet alleen droeg zij de dood van haar echtgenoot met onderwerping, maar zij overwon zichzelf zozeer dat zij meter werd van het kind van de man die hem had gedood, om openlijk te tonen dat zij hem vergiffenis had geschonken. Zij stelde zich tevreden met weinig bedienden, eenvoudig voedsel en eenvoudige kleding en bestemde haar kostbare gewaden voor godvruchtige doeleinden. De tijd die haar naast haar huiselijke zorgen overbleef, besteedde zij aan gebed, geestelijke lezing en arbeid. Zij kon er nooit toe worden bewogen een tweede huwelijk aan te gaan, hoe eervol en voordelig de voorstellen ook waren. Om niet aan het wankelen te worden gebracht in haar besluit de kuisheid te bewaren, vernieuwde zij haar gelofte en prentte zij met een gloeiend ijzer de allerheiligste Naam van Jezus Christus in haar borst. Haar liefde werd met de dag vuriger. Zij liet de armen, de verlatenen, de zieken en degenen die door de vreselijkste ziekten waren getroffen bij zich brengen en gaf hun niet alleen onderdak, troost en verpleging, maar waste en verstelde ook hun bevuilde kleding en deinsde er niet voor terug haar lippen op hun etterende wonden te drukken. Nadat zij door haar leidsman, de H. Franciscus van Sales, Gods wil had leren kennen, stichtte zij het Instituut van de Visitatie van Onze Lieve Vrouw. Daartoe verliet zij met onwankelbare moed haar vader, haar schoonvader en zelfs haar zoon, over wiens lichaam zij heen moest stappen om het huis te kunnen verlaten, zo hevig verzette hij zich tegen haar roeping. Zij onderhield haar Regel met de grootste getrouwheid en haar liefde tot de armoede was zo groot dat zij zich verheugde zelfs het noodzakelijke voor het leven te moeten missen. Zij was een volmaakt voorbeeld van christelijke nederigheid, gehoorzaamheid en alle overige deugden. Verlangend naar een steeds hogere opgang van haar hart, verbond zij zich door een zeer zware gelofte steeds datgene te doen wat zij als het volmaaktste beschouwde. Toen tenslotte de Orde van de Visitatie, voornamelijk door haar inspanningen, zich wijd en zijd had verbreid, en nadat zij haar zusters door woord en voorbeeld tot godsvrucht en liefde had aangespoord en ook door geschriften vol goddelijke wijsheid had onderricht, ging zij, rijk aan verdiensten en na de sacramenten van de Kerk naar behoren te hebben ontvangen, te Moulins over naar de Heer. Zij stierf op 13 december 1641. De H. Vincentius a Paulo, die zich op grote afstand bevond, zag haar ziel ten hemel worden gedragen en de H. Franciscus van Sales haar tegemoetkomen. Haar lichaam werd later naar Annecy overgebracht. Nadat wonderen haar zowel vóór als na haar dood vermaard hadden gemaakt, plaatste Benedictus XIV haar onder de zaligen en paus Clemens XIII onder de heiligen. Paus Clemens XIV bepaalde dat haar feest door de gehele Kerk zou worden gevierd.
Lees het heiligenleven van de H. Johanna Francisca de Chantal
Portret naar het in 1636, nog tijdens haar leven, vervaardigde voorbeeld. De heilige is afgebeeld in het habijt van de Orde van de Visitatie, die zij samen met de H. Franciscus van Sales stichtte.
Oratie
Almachtige en barmhartige God, die aan de heilige Johanna Francisca, brandend van liefde tot U, een wonderbare geestessterkte hebt verleend, om haar verschillende levenswegen tot een gestadige opgang naar de volmaaktheid te benutten en door haar aan uw Kerk de luister van een nieuwe kloosterfamilie hebt willen geven, verleen ons, door haar verdiensten en gebeden, dat wij, die ons bewust zijn van onze zwakheid, op uw sterkte vertrouwen, en met de hulp van uw hemelse genade al wat ons vijandig is overwinnen. Door onze Heer.